Ongegeneerd gedrag...

Bijna 10
jaar heb ik met 'de pil' geleefd. Daarmee bedoel ik onder andere
levedopa-benserazide, het tabletje dat mijn te kort aan dopamine moest aanvullen.
In de loop van de jaren moest ik, om nog een beetje binnenshuis en buitenshuis
te kunnen functioneren, steeds meer en vaker gaan gebruiken. Uiteindelijk wel 8
medicatiemomenten per dag. De 'resultaten' werden steeds onvoorspelbaarder en grilliger.
Steeds vaker 'off-momenten' en die momenten werden steeds pittiger. Die periodes
duurden steeds langer en in die momenten kon ik steeds minder. Een ander,
heftig 'gevolg' was dat ik een uur voor inname en ene halfuur na inname niet
mocht eten of snoepen. De overstap op subcutane toediening van medicatie ofwel de
continue toediening van vloeibare medicatie via een slangetje en naaldje in de buik
bracht een enorme verandering te weeg. De heftige fluctuaties was ik kwijt en
de werking was redelijk voorspelbaar. Alhoewel… Het is nog steeds een verbetering
ten opzichte van voorheen dus laten we vooral dankbaar zijn… maar de schommelingen
komen wel weer meer terug.
Op het
moment dat er een 'off' aan komt of ik zit in zo'n off-fase dan neem ik echt
rust en een dosis medicatie. Die extra dosis gaat ongeveer 20-25 minuten na
toediening goed werken. Maar dat kan ik aanvoelen komen. En omstanders kunnen
dat ook zien. Heel bijzonder, ik kan dan enorm zitten geeuwen. Echt, alsof zo'n
'gaap' onderuit je kleine teen komt… zo lang en ongegeneerd… Dat geeuwen ben ik
niet tegengekomen in de 50 pagina's tellende bijsluiter maar misschien hoort
het onder 'ongeremd gedrag'? Zo'n extra dosis in de ochtend is niet standaard
maar als het nodig is dan doorgaans tussen 9:00-10:00. Het maakt dus niet uit
of het maandag is of donderdag of zondag. Ook op zondag… en hoe laat begint de
kerkdienst… om 9:30. Nee, het is niet iedere zondag… En nee, ik heb nog geen
commentaar van gemeenteleden en de dominee gekregen. Maar ja, je voelt je er
wel uiterst ongemakkelijk bij… Want zo ongegeneerd geeuwen probeer je te verbergen
maar ze zijn zo onstuitbaar en 'indringend'… Gelukkig beperkt het mij niet in
het kunnen genieten van het samen zijn, samen zingen, samen luisteren en gevoed
worden vanuit het Woord. Een geeuwende ochtend is gelukkig vaak een gezegende
ochtend.